Manuele therapie E.S.® is een behandelwijze die, rekening houdende met individuele verschillen en asymmetriën in vorm en functie, tracht een optimale bewegingsfunctie te verkrijgen en te handhaven. Zij doet dit door na een nauwkeurige individuele bewegingsanalyse op zeer subtiele, meestal pijnloze wijze alle gewrichten van het lichaam te bewegen. De methode wordt ook wel 'eggshell methode' (E.S.®)genoemd, omdat een eierschaal nog niet zou breken door de kracht die gebruikt wordt bij de behandeling.
De manuele therapie werd na jarenlang empirisch en theoretisch onderzoek als behandelmethode geïntroduceerd door G. van der Bijl senior (1909-1977). Nadat hij de osteopathie en de chiropractie had bestudeerd (hij verwierf de osteopathische titel 'DO' - Doctor of Osteopathy - en ontving de Europese Prijs voor Osteopathische Research' in 1965) bracht hij met name het 'manuele' deel in de praktijk. Reeds toen gaf hij de voorkeur aan de wat zachtere osteopathische behandelingstechnieken boven de agressievere chiropractische 'adjustments'.

In dit model, het 'individuele bewegingspatroon', werd gepoogd een relatie in individuele bouw en individuele bewegingsfunctie te beschrijven. Hierbij werd aan het streven van het menselijk lichaam naar optimale evenwichtssituaties in verhouding tot de zwaartekracht een bepalende factor toegekend: de zwaartekracht is effectief op het totale bewegingsapparaat; individueel verschillende oriëntaties van deelzwaartepunten in het bewegingsapparaat initiëren individueel verschillende bewegingsfuncties.

Vanuit deze visie kwam men tot een gedisciplineerde onderzoektechniek: het individuele bewegingspatroon werd bepaald na theoretische analyse van metingen van asymmetrische bewegingsfuncties en (naderhand) asymmetrie in bouw. Hierbij werd aan de eis voldaan dat de diagnostiek moet berusten op objectieve criteria.

( bron: www.manueeltherapeuten.nl)